Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΜΕ ΑΡΩΜΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ

Ο Θεόδωρος Παπαγιάννης ανήκει σε μία οικογένεια δημιουργών που σπανίζουν ολοένα και περισσότερο: σε αυτούς που ξαναγράφουν την ιστορία της τέχνης, ξεκινώντας από την παράδοση, για να κατακτήσουν, με επώδυνους ερευνητικούς αναβαθμούς, την προσωπική τους απελευθέρωση. Ο διάλογος με τον καιρό τους και τις εκφραστικές του υπαγορεύσεις δεν αποτελεί γι' αυτούς τους καλλιτέχνες ετερονομική συμμόρφωση με τους συρμούς, αλλά εσωτερική αναγκαιότητα.

Αθηνά Σχινά

ΤΟΤΕΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΧΟΪΚΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ

Η μαγεία του λαξέματος της πέτρας ή του μαρμάρου, με τις διαδικαστικές επεμβάσεις στο μορφοποιούμενο υλικό, που ασκεί ο Θόδωρος Παπαγιάννης, αποκτά σταδιακά τελετουργικές διαστάσεις σύγκρουσης ανάμεσα στο φως και τη μάζα. Σκαλίζοντας, δεν παλεύει μόνο να ορίσει και να καθυποτάξει τη φύση του υλικού του. Εικονοπλαστικά συναιρεί και διοχετεύει μνήμες και βιώματα, αισθήσεις οπτικά και απτικά συγκερασμένες, που υποκαθίστανται με σήματα και σύμβολα μιας διαδοχικής μορφικής περιπέτειας, της οποίας οι λεπτομέρειες υποτάσσονται στην έννοια ενός κυρίαρχου ρυθμού.